Keywords are not provided in the text. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 193 / 239

หลักฐานธรรมภิายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พุทธเจ้า และพระอริยอื่นๆ ย่อมได้ถือว่า ข้ามเจ้าได้เห็นแล้ว ด้วยการเห็นอธรรมหมิใช่ด้วยเพียงเห็นรูปกาย54 ในข้อนั้นบทว่า ทัฐิรโห เม โส ภควา ความว่า หม mo

บทความนี้ศึกษาและวิเคราะห์หลักฐานธรรมภิายในคัมภีร์พุทธโบราณที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้และการเห็นพระธรรมกาย ด้วยการอ้างอิงไปยังบทบาทของพระพุทธเจ้าและการเจริญพุทธานุสรณ์ในพระไตรปิฎก ทบทวนแนวทางปฏิบัติที่ส

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ บรรณานุกรมภาษาอังกฤษ Allon, Mark. 2008. "Recent Discoveries of Buddhist Manuscripts from Afghanistan and Pakistan and their Significance." In K. Parry

เอกสารนี้นำเสนอหลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณที่สำคัญ โดยมีการอ้างอิงถึงงานวิจัยและการศึกษาเกี่ยวกับเอกสารทางพระพุทธศาสนา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในปรัชญาของพุทธศาสนาในแง่มุมต่างๆ การศึกษาเหล่า

Kandy: Buddhist publication Society. Dietz, Siglinde. 2007. "Buddhism in Gandhāra." In A. Heirman and S. P. Bumbacher, eds., *The spread of Buddhism*, pp. 49-74. Leiden ; Boston: Brill. Dutt, Nali

This text includes references to significant works in Buddhist studies, highlighting publications and manuscripts that explore the spread of Buddhism, such as Dias's study on Gandhāra and Dutt's Gilgi

หลรรษฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ Gernet, Jacques. 1996. A History of Chinese Civilization. 2nd ed. Cambridge: Cambridge University Press. Glass, Andrew, and Mark Allon. 2007. Four Gāṇ

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาคัมภีร์พุทธโบราณและวรรณกรรมที่มีชื่อเสียง อาทิ การวิเคราะห์และพิจารณาเอกสารด้านพุทธศาสตร์ เช่น Sūtras และ Manuscripts ที่มีความสำคัญในด้านการศึกษาและประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนา อ้

Harrison, Paul M., trans. 1998. *The Pratyutpanna samādhi sūtra,* BDK English Tripiṭaka. Berkeley, CA: Numata Center for Buddhist Translation and Research. Harrison, Paul. 2006. "Vajracchedikā Prajñāp

This collection features key translations and studies of Buddhist manuscripts, highlighting the work of scholars like Paul M. Harrison and Jens-Uwe Hartmann. Notable texts include the Pratyutpanna sam

Oslo: Hermes Pub. Jayamanggalo, Phra Maha Sermchai. 1997. The Heart of Dhammakaya Meditation. 2nd ed. Bangkok: Dhammakaya Buddhist Meditation Foundation. Jherora. 2013. ทางสายกลาง (ตอนที่ 2) [cited 15

The text discusses the essence of Dhammakaya meditation, emphasizing its relevance in achieving mindfulness and spiritual growth. The content encompasses various scholarly works and references related

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธภาณ 1 ฉบับวิชาการ Order (Catusparisat­sûtra). Vol. 1, Religious Texts Translation Series NISABA. Leiden: E.J. Brill. Kohn, Livia, and Michael LaFargue. 1998. Lao-tzu and

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธภาณ 1 ฉบับวิชาการ มีการสำรวจแนวคิดและการปฏิบัติทางศาสนาที่ได้จากคัมภีร์ ซึ่งรวบรวมความรู้และการแปลจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลาย เช่น คัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาและการศึกษาเชิงวิชา

University of Washington. Lévi, Sylvain. 1932. Mahākarmavibhanga (La Grande Classification des Actes) et Karnavibhangapadéša (Discussion sur le Mahā Karmavibhānga). Paris: Librairie Ernest Leroux. Luo

This text references several significant academic contributions to Buddhist studies. Sylvain Lévi's work on Mahākarmavibhanga highlights the classification of deeds in Buddhist philosophy. Luo and Hon

Ruegg, D. Seyfort. 1967. On a Yoga Treatise in Sanskrit from Özvil. Journal of the American Oriental Society 87 (2):157-165. Saamblog. Gandhara Buddha Photos: Ancient Gandhara Buddhism 2009. Available

This text provides an overview of various scholarly works focusing on ancient Buddhist manuscripts from Gandhara. Researchers like Richard Salomon and others have contributed to understanding these te

Sircar, D. C. 1959-60. "No. 46 - Footprint Slab Inscription From Nagarjunikonda." In D.C. Sircar, eds., _Epigraphia Indica xxxiii_, pp. 247-50. Delhi: Manager of Publications. Skilling, Peter. 2010. "

This text discusses critical contributions to the study of Buddhism, particularly through epigraphic evidence and scriptural analysis. D.C. Sircar's work on Footprint Slab inscriptions from Nagarjunik

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ Manicheaism and Mazdaism in China." Diogenes 50 (4): 61-68. Takakusu, J. 1975. The Essentials of Buddhist Philosophy. Edited by W.-t. Chan and C. A. Mo

งานวิจัยนี้สำรวจความสำคัญของคัมภีร์พุทธโบราณและว่ามีการพัฒนาอย่างไรในบริบทของการศึกษาพุทธศาสตร์ โดยนำเสนอคำพิสูจน์และแนวคิดจากนักวิชาการที่เคยศึกษาและทำงานในด้านนี้ รวมถึงมุมมองจากผู้ทรงคุณวุฒิในวงการ

บรรณานุกรม Mahāparinirvāṇa sūtra T374 Vol. 12 pp. 365-603 translated by Dharmakṣema Aṅgulimāliyā sūtra T120 pp. 512-544 translated by Guṇabhadra Tibetan tipitaka (1) Peking (tsu) 133b-215a (2) Nartha

ในเอกสารนี้ได้รวบรวมบรรณานุกรมของคัมภีร์พุทธศาสนาที่สำคัญ เช่น Mahāparinirvāṇa sūtra และ Aṅgulimāliyā sūtra พร้อมข้อมูลการแปลโดย Dharmakṣema และ Guṇabhadra นอกจากนี้ยังมีหลักฐานจาก Tibetan tipitaka แล

คำอักษรที่อ่านได้จากภาพ: 109 เรื่องเดียวกัน หน้า 380 110 เรื่องเดียวกัน หน้า 287 111 เรื่องเดียวกัน หน้า 288 112 เรื่องเดียวกัน หน้า 182 113 ปัญจธรรมขั้นต้น คีล สมาธิ ปัญญา วิมุติ วิมุญาณต

เนื้อหาในส่วนนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างพระมงคลเทพมุนีและพระโพธิสัตว์ รวมถึงบทบาทและความสำคัญในความเข้าใจของพุทธศาสนา ข้อความที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติและการอธิษฐาน การเกิดขึ้นของพระโพธิสัตว์ในร

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับรวมงานวิจัยโดยอ๋อ บรรณาญาณ ฉัตรสุมาย์กิบสิ่งห์. (2525). ประเทศจีนกับพระพุทธศาสนา (ฝ่ายมหายาน). มหามกุฎราชวิทยาลัย. ชนิดดา จันทร์ศรีโสสะ. รายงานประจำเดือนมิถุนา

เนื้อหานี้เสนอหลักธรรมและคัมภีร์พุทธโบราณที่สำคัญ รวมถึงการศึกษาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในประเทศจีน โดยเฉพาะในฝ่ายมหายาน ผ่านงานวิจัยและเอกสารต่างๆ ที่สื่อสารถึงการพัฒนาของพระพุทธศาสนา และการปฏิบัติธรรมใ

21 Luo, Xuamin, and Hong Lei. 2004. “Translation Theory and Practice in China.” Perspectives: Studies in Translatology 12, no. 1. p. 20. 22 พาร์เทีย (Parthia安思國) ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิหร่าน 23 กุซ

บทความนี้สำรวจทฤษฎีการแปลและการปฏิบัติของศาสนาพุทธในจีน รวมถึงชีวประวัติของพระอรหันต์หลายท่าน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการแปลคัมภีร์พุทธศาสนาให้เป็นภาษาจีน โดยเฉพาะในช่วงสามก๊กและราชวงศ์ฮั่น ตัวอย่างแห่งคัมภ

พระสกthernากฏุตาย, ดูเจ็บ, ดูแก่, ดูเกิด, ของพระมหากาย เหตุให้เกิดและความดับและเหตุให้ดับ ให้เห็นตามความเป็นจริง ทุกข์, สมุทัย, นิธิโร, มรรค...แล้วศูนย์นั้นกลับเป็นธรรมกายหน้าตัก 15 วาเป็นพระอนาค ทำต่

เนื้อหาพูดถึงแนวทางการเข้าถึงความรู้แจ้งตามหลักพุทธศาสนา ซึ่งมีการกล่าวถึงธรรมกาย พัฒนาการทางจิตใจ การไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์ และความจำเป็นในการเข้าใจความจริงเหล่านี้ด้วยตัวเอง โดยยกตัวอย่างพระอรหันต์

The Victure of Aousiving 6 1. Udaya Sutta¹ Breaking the Cycle The origin is Śāvatthi. The Blessed One putting on robes in the morning and taking bowl and robes approached the Brahmin Udaya’s house.

This text recounts the story of the Blessed One visiting Brahmin Udaya's house three times in a single day for alms, receiving rice each time. Udaya's annoyance at the repeated visits brings forth a d

หนานวรรษ สูตรรัตนแห่งความสุข ๖. ทักขิณาวิธีคงสูตร ทรงอายพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงเป็นผู้หมวดความสุขัยในทุกข์ ในทุกข์สมุทัย ในทุกข์นี้โรคมีนปัญหาได้ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ แม่พระมีพระภาคเจ้า ก็ทรงมีพระอุป

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการที่นำไปสู่ความสุขในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการเข้าถึงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ รวมถึงการงดเว้นจากการทำบาปและการปฏิบัติตัวตามหลักธรรมเพื่อความสุขที่แท้จริง เช่น การเมต

42 The Verse of Absoniring 6. Dakkhināvibhanga Sutta One gives a gift to one who has entered upon the way to the realisation of the fruit of arahantship; this is the fourth kind of personal offe

The text elaborates on different types of personal offerings within Buddhist practice, highlighting the spiritual importance of giving to individuals at various stages of realization, including arahan

44 The Virtue of Abstaining 6. Dakhinābhibhānga Sutta One gives a gift to one outside [the Dispensation] who is free from lust for sensual pleasures;30 this is the eleventh kind of personal offering.

In the Dakhinābhibhānga Sutta, the text discusses the significance of personal offerings in different contexts. It compares giving gifts to various recipients, such as virtuous and immoral individuals